સાથિયા પુરાવો દ્વારે, દીવડા પ્રગટાવો રાજ

સાથિયા પુરાવો દ્વારે, દીવડા પ્રગટાવો રાજ
આજ મારે આંગણે પધારજો માં પાવાવાડી
જય અંબે - જય અંબે, અંબે જય - જય અંબે / (2)

વાંઝિયા નું મેણું ટાળી, રમવા રાજ કુમાર દે, માં ખોળા નો ખૂંદનાર દે,
કુંવારી કન્યા ને માડી, મન ગમતો ભરથાર દે, માં પ્રીતમ જી નો પ્યાર દે,
નિર્ધન ને ધન - ધાન આપે, રાખો માડી સૌની લાજ
આજ મારે આંગણે પધારજો માં પાવાવાડી
જય અંબે - જય અંબે, અંબે જય - જય અંબે
સાથિયા પુરાવો દ્વારે,................

ખમા ! ખમા ! લખ વાર

બીજાંને બકરાં કરી, આપ બને ગોવાળ,
બીજાં સબ કંગાલ ને પોતે પાલનહાર :
લ્યાનત હજો હજાર એહવા આગેવાનને :
બીજાંને બથમાં લઇ થાપા થાબડનાર,

પોતાંના વડિયાં કરે કદમે રમતાં બાળ :
ખમા ! ખમા ! લખ વાર એહવા આગેવાનને.
સિંહણ-બાળ ભૂલી ગયાં ખુદ જનનીની કૂખ,
આતમ-ભાનની આરસી ધરી એની સનમુખ :

મુગતિ કેરી ભૂખ જગવણહાર ઘણું જીવો !
પા પા પગ જે માંડતા, તેને પ્હાડ ચડાવ
તસુ તસુ શીખવનારના ઝાઝેરા જશ ગાવ,
રાતા રંગ ચડાવ એહવા આગેવાનને !

પગલે પગલે પારખાં, દમ દમ અણઈતબાર,
શાપો ગાળો અપજશો : ભરિયા પોંખણ-થાળ;
કૂડાં કાળાં આળ ખમનારા ! ઘણી ખમા.

લોટરી લાગે તો તું શું કરે ?’

પતિ(પત્નીને) : ‘જો મને લોટરી લાગે તો તું શું કરે ?’
પત્ની : ‘હું અડધું ઈનામ લઈને હંમેશ માટે જતી રહું.’
પતિ : ‘બહુ સરસ ! મને 50 રૂપિયાની લોટરી લાગી છે. આ લે 25 રૂપિયા અને ચાલતી પકડ !’

વીસ વર્ષ સુધી છોકરાઓ નહી થયા

એક બહેનપણી બીજી બહેનપણીને તને ખબર છે મને વીસ વર્ષ સુધી છોકરાઓ નહી થયા
બહેનપણી- "ઓ પછી શું કર્યું તમે "
પહેલી બહેનપણી- પછી હું 21 વર્ષની થઈ તો મારા પપ્પાએ મારા લગ્ન કરી દીધા
પછી જઈને આ છોકરો થયું
હાહ્હાહાઅ
બહેનપણી- અત્યાર સુધી બેભાન છ

હે મારી શેરીએથી કાનકુંવર

હે મારી શેરીએથી કાનકુંવર આવતાં રે લોલ
મુખેથી મોરલી બજાવતા રે લોલ

હું તો ઝબકીને જોવા નીસરી રે લોલ
ઓઢ્યાનાં અંબર વીસરી રે લોલ

હું તો પાણીડાંને મસે જોવા નીસરી રે લોલ
ઈંઢોણી ને પાટલી વીસરી રે લોલ

સાગ રે સીસમની મારી વેલડી રે લોલ
નવલે સુથારે ઘડી પીંજણી રે લોલ

મેં તો ધોળો ને ધમળો બે જોડિયા રે લોલ
જઈને અમરાપરમાં છોડિયા રે લોલ

અમરાપરના તે ચોકમાં દીવા બળે રે લોલ
મેં તો માન્યું કે હરિ આંહીં વસે રે લોલ

મેં તો દૂધ ને સાકરનો શીરો કર્યો રે લોલ
તાંબાળુ ત્રાંસમાં ટાઢો કર્યો રે લોલ

હું તો લહેરિયું રે ઓઢી

હું તો લહેરિયું રે ઓઢી પાણીડાં નીસરી રે
મને પૂછે આ નગરીના લોક
આ તો કોણે લીધેલું છે આ લહેરિયું રે

મારા સસરાજીનું લીધેલ લહેરિયું રે
મારી સાસુની પાડેલ ભાત
આ તો કોનું રે લીધેલ છે લહેરિયું રે
આ તો કોનું રે વ્હોરેલ છે લહેરિયું રે

હું તો લહેરિયું રે ઓઢી પાણીડાં નીસરી રે

મારા જેઠજીનું લીધેલ લહેરિયું રે
મારી જેઠાણીની પાડેલ ભાત
આ તો કોનું રે લીધેલ છે લહેરિયું રે
આ તો કોનું રે વ્હોરેલ છે લહેરિયું રે

હું તો લહેરિયું રે ઓઢી પાણીડાં નીસરી રે

હું તો કાગળિયાં લખી લખી થાકી

હું તો કાગળિયાં લખી લખી થાકી,
કાનુડા તારા મનમાં નથી.

આવા શિયાળાના ચાર ચાર મહિના આવ્યા,
મારા કાળજડાં ઠરી ઠરી જાય રે,
પાતળીયા તારા મનમાં નથી….. હું તો…..

આવા ઉનાળાના ચાર ચાર મહિના આવ્યા,
મારા પાવનિયાં બળી બળી જાય રે,
છોગાળા તારા મનમાં નથી….. હું તો…..

આવા ચોમાસાનાં ચાર ચાર મહિના આવ્યા,
મારી ચૂંદલડી ભીંજાઇ ભીંજાઇ જાય રે,
કાનુડા તારા મનમાં નથી.

હું તો કાગળિયાં લખી લખી થાકી,
કાનુડા તારા મનમાં નથી.

હવે નહિ જાઉ વીડી વાઢવા રે લોલ

સવા બશેરનું તારું દાતરડું લોલ
ઘડ્યું ઓલા લાલિયા લુહારે
મુંજા વાલમજી લોલ
હવે નહિ જાઉ વીડી વાઢવા રે લોલ

સાવ રે સોનાનું મારું દાતરડું લોલ
હીરનો બંધિયો છે એનો હાથ
મુંજા વાલમજી લોલ
હવે નહિ જાઉ વીડી વાઢવા રે લોલ

પરણ્યે વાઢ્યા છે પાંચ પૂળિયા રે લોલ
મેં રે વાઢ્યા છે દશ-વીશ
મુંજા વાલમજી લોલ
હવે નહિ જાઉ વીડી વાઢવા રે લોલ

પરણ્યાનો ભારો મેં ચડાવિયો રે લોલ
હું રે ઊભી'તી વનવાટ
મુંજા વાલમજી લોલ
હવે નહિ જાઉ વીડી વાઢવા રે લોલ

હળવે હાંકોને સતી ઘોડલાં જી રે

કચ્છમાં અંજાર મોટા શે'ર છે હો જી રે
તિયાં જેસલના હોઈ રે રંગ મો'લ રાજ

હો રાજ !
હળવે હાંકોને સતી ઘોડલાં જી રે
હળવે હાંકોને સતી ઘોડલાં જી રે

હે જી રે !
હળવે હાંકોને સતી ઘોડલાં જી રે

જેસલને ઉતારા રે ઓરડાં હો જી રે
સતી તોળાંને મેડિયુંના મો'લ રાજ

હો રાજ !
હળવે હાંકોને સતી ઘોડલાં જી રે
હળવે હાંકોને સતી ઘોડલાં જી રે

હે જી રે !
હળવે હાંકોને સતી ઘોડલાં જી રે

જેસલને નાવણ કૂંડિયું હો રાજ
સતી તોળાંને જમુનાના નીર રાજ

હરિ તારા નામ છે હજાર

હરિ તારા નામ છે હજાર, કયા નામે લખવી કંકોતરી;
રોજ રોજ બદલે મુકામ, કયા નામે લખવી કંકોતરી. હરિ તારા૦

મથુરામાં મોહન તું ગોકુળ ગોવાળિયો;
દ્વારિકામાં રાય રણછોડ, કયા નામે લખવી કંકોતરી. હરિ તારા૦

કોઈ સીતારામ કહે, કોઈ રાધેશ્યામ કહે;
કોઈ કહે નંદનો કિશોર, કયા નામે લખવી કંકોતરી. હરિ તારા૦

નરસિંહ મહેતાનો સ્વામી શામળિયો;
મીરાંનો ગિરધર ગોપાલ, કયા નામે લખવી કંકોતરી. હરિ તારા૦

ભક્તોની રાખી ટેક, રૂપો ધર્યા અનેક;
અંતે તો એકનો એક, કયા નામે લખવી કંકોતરી. હરિ તારા૦

પૃષ્ઠો

Subscribe to ગુજરાતી  લોકસાહિત્ય  RSS